ük hayvanı eşya taşımasını seven bir böcektir. Nerede bir şey bulsa alır, başını kaldırır ve taşır. Eşya ne kadar ağır olursa olsun o gene taşır. Sırtı geniştir, düz değildir; onun için sırtından hiçbir şey düşmez. Fakat o bir kere düşünce bir daha kalkamaz. Yalnız biri ona acıyarak yükünü alırsa yoluna devam edebilir, fakat yeniden bir şey bulur bulmaz, tıpkı eskisi gibi gene alır. O zaman bütün kuvveti ile gayret eder ve tırmanır — sonunda yere düşüp ölür.

Zamanımızın aç gözlü insanları da evlerini doldurmak için, ellerine düşebilen her şeyi alırlar; bunun kendileri için nasıl bir yük olduğunu düşünmezler. Hep korktukları, yeter derecede malları olmamasıdır. Sonunda da bir kabahat işleyip ceza giyerler. Fakat yolunu bulup da gene serbest olunca değişmezler. Bütün gün düşündükleri: mevkilerini nasıl düzeltebilecekleri, gelirlerini nasıl artıracaklarıdır. Aç gözlüdürler; o yüzden de, kendilerini tehlikeye sokarlar. Başlarından geçmiş tecrübelerden ders almazlar. Görünüşte kudretli ve büyüktürler — onlara "insan" derler. Fakat ruhlarına bakılırsa küçücük böceklerdir. Acınacak şeyler!